از مورچهء سياه بسرخى آميخته . فازرة ( f zerat ) ا . ع . راهى كه بسوى ريگ تودهء بلند و هموار رود . فازع ( f ze ' ) ص . ع . ترسان و خائف و هولناك . فاژ ( f j ? ) ا . پ . خميازه و دهن دره . و دهن باز كردن در خواب . فاژده ( f j ? ade ) ا . پ . خميازه و دهن دره . و سايبان . فاژيدن ( f j ? dan ) ف ل . پ . خميازه كشيدن . و دهن باز كردن . و گستردن . فأس ( fa's ) ا . ع . تبر ( مؤنث آيد ) . ج : افؤس و فؤس . و فأس اللجام : كام لگام . و فأس الراس : كنار قمحدوه مشرف بر قفا . فأس ( fa's ) م . ع . فاسه فأسا ( از باب فتح ) : بتبر زد آن را و شكافت آن را بتبر . و فاس فلانا : زد بر تندى سر فلان . و فاس الطعام : خورد آن طعام را . فاس ( f s ) ا . ع . يكى از دو شهر پايتخت سابق مملكت مراكش و داراى 82000 نفر جمعيت . فاسترك ( f stark ) ا . پ . چلچله . فاسترك ( f s - tarak ) م ف . پ . كمى عقب‌تر . فاسج ( f sej ) ا . ع . ماده شتر جوان باردار . و ماده شتر فربه كه بار نگيرد . و ماده شتر جوان تيزرو . و ماده شترى كه پيش از ايام گشنى گشن به روى جهد . فاسخ ( f sex ) افا . ع . فسخ‌كنندهء بيع و عزم . و شكننده . و تباه‌كننده . فاسد ( f sed ) ص . ع . تباه . ج : فسدى . فاسد ( f sed ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - معيوب و تباه . و زبون . و گنديده . و گمراه . و سركش . و خراب . و شرير . و ناچيز . و باطل . و بيمار . و سست و بيقوت . و معطل . و فاسد المزاج : بىتربيت . و بدخوى . و فاسد المآل : ناصواب . فاسده ( f sede ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فاسد و معيوب و تباه . و اخلاق فاسده : سرشتهاى بد و تباه و معيوب . فاسق ( f seq ) ص . ع . ناراست كردار . و زنا كار . ج : فساق و فسقة و فاسقون . فاسق ( f seq ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناشايسته . و مصاحب بىادب و اوباش و شرير . و حيله باز و محيل . و گناهكار و بزه‌كار و بدكردار . و زناكار . و آلوده بفسق و فجور . و كسى كه غفلت كند از حد خود در كردار و افعال و لباس . فاسقة ( f seqat ) ص . ع . مؤنث فاسق : زن ناراست كردار و زناكار . فاسقون ( f squna ) ا . پ . نام جنگلى در روم . فاسقون ( f squna ) ع . ج . فاسق . فاسقية ( f seqiyyat ) ا . ع . نوعى از عمامه بستن . فاسياء ( f siy ' ) و فاسية ( f siyat ) ا . ع . خبزدوك و جعل . المثل : افحش من فاسية . فاش ( f c ) ص . پ . آشكار و هويدا و ظاهر و روشن و مشهور و عام و معروف و معلوم و واضح . و شايع و منتشر و پراكنده . و فاش شدن : ظاهر و آشكار شدن و هويدا گشتن و افشا شدن و مشهور گرديدن و شهرت يافتن . و فاش كردن : ظاهر و هويدا و آشكار كردن . و منتشر نمودن . و مشهور كردن . و شايع كردن . و واضح و روشن نمودن . و چاپ كردن و طبع نمودن . فاش ( f cc ) ص . ع . نمام و سخن چين . فاشان ( f c n ) ا . پ . نام روستائى نزديك مرو . فاشة ( f ccat ) ص . ع . زن تباهكار . و المراة الفاشة : زنى كه در وقت جماع باد از وى خارج گردد . فاشرا ( f cr ) ا . پ . رستنى كه مانند عشقه بر درخت پيچد و از داروهاى مسهل است و آن را هزار فشان نيز گويند و بتازى : كرمة البيضاء . فاش رستنى ( f c - rastani ) ا . پ . تخم گياهى معطس . فاشرستين ( f cerestin ) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - نوعى از عشقه كه شش بندان گويند و بشيرازى سياه دارو و بتازى كرمه الاسود . فاشرسين ( f carasin ) ا . پ . فاترسين و سپندان و سپند . فاشرى ( f ceriyy ) ا . ع . داروئى كه در گزيدگى مار و هوام به كار برند . فاشغة ( f ceqat ) ص . ع . ناصية فاشغة : موى پيشانى پراكنده و پريشان . فاشى ( f ci ) ص . ع . آشكار . و پراكنده و منتشر و معروف و مشهور . و زياد شده . فاشى ( f ci ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پراكنده و منتشر . و موت فاشى : مرگ منتشر . و و با و طاعون . و هر مرض مسرى . و ناشى و فاشى شدن : ظاهر و آشكار گشتن . و چاپ شدن و طبع گشتن . فاشية ( f ciyat ) ا . ع . ستور پراكندهء در چراگاه . ج : فواشى . الحديث : ضموا فواشيكم حتى تذهب فحمة العشاء . فاصخة ( f sexat ) ص . ع . رجل فاصخة : مردى كه وى را عقل رسا نباشد . ج : فواصخ . فاصد ( f sed ) افا . ع . فصدكننده و كسى كه رگ مىزند . فاصل ( f sel ) ص . ع . حدى كه ما بين